Op de dag dat zuslief vier jaar werd, kregen twee meisjes een nieuwe fiets. Voor zuslief werd eindelijk de fiets, die sinds Koninginnedag er was, uit de schuur gehaald. En aan de jongste werd de oude fiets doorgeschoven. Dat is het lot: je krijgt de afdankertjes van de oudste. (Maar dat besef heeft ze nog niet, denk ik. Heeft ze het wel, dan deert het haar niet.)
De zin om te fietsen zit er goed in. De ene wil dagelijks loopfietsen, de ander heeft bedacht om naar de crèche toe fietsen. De crèche zit in Twello, 3 kilometer verderop. Zou dat kunnen? Zou het te ver zijn? Nou ja, we kunnen altijd weer omdraaien, desnoods neem ik het fietsje achterop (ik weet [...]
Ze zit achterop bij mij op de fiets. Ze vertelt me hoe we moeten rijden: dit is toch linksaf? En dit is toch rechtsaf? Waar gaat die meneer heen? Gaat die man rechtdoor of linksdoor? Als we de straat indraaien zien we papa staan. Wat een feest. De pret is compleet als ook de drie [...]
Peuter is bijna 3. En ze wil fietsen. Dat kan ze ook, op haar driewieler en op haar loopfietsje. We gaan naar de winkel en peuter wil op haar loopfiets. Dat gaat prima. Ze heeft er een aangenaam tempo in, ze weet dat ze moet wachten als we een straat gaan oversteken en ze doet [...]
Onze peuters hebben nu allebei een driewieler. Een oranje en een groene. De jongste van 1.5 kan nog niet goed bij de trappers, maar met een geïmproviseerde stang (met een bezem kun je uitstekend duwen en krijg je niet zo snel last van je rug) kun je als ouder je kind een eindje op weg [...]