“Ik ben wel een beetje moe. En mijn billen doen ook een beetje pijn. Maar ik blijf wel doorfietsen hoor, want ik ben een racefietser. En racefietsers stoppen niet.”
Kijk, dat is leuk om te horen en aangenaam om naast te fietsen. Een klein 4 jarig meisje op een klein fietsje kan natuurlijk nog niet heel hard fietsen. Maar ze wil het wel. Soms. Soms ook niet. Want een uurtje voor deze fameuze, wellicht toekomst voorspellende woorden, klonk het zo:
“Ik ben wel een beetje moe. Mijn benen doen pijn. Is het nog ver? Waarom moet ik zelf fietsen? En waarom mocht ik niet bij jou op de fiets? Ik wil niet meer.”
Wat is er in dat tussenliggende uurtje gebeurd? We zijn naar de markt geweest, waar ik groente en fruit heb gekocht en zij een banaan heeft gekregen en opgegeten. We hebben ook nog gewinkeld op zoek naar zwemkleding. Ik kwam erachter dat dat blijkbaar iets is wat je nu in de herfst niet moet kopen, maar in het voorjaar of in de zomer. Alsof kinderen nu niet groeien en nu niet in een overdekt zwembad willen plonzen! Het leek er even op dat deze confrontatie met a)het weer eens achter de feiten aanlopen en b)het vervolgen van mijn zoekactie via de digitale weg, mijn humeur ging aantasten. Maar ook bij mij doet het eten van bijvoorbeeld een banaan wonderen.
Met ons half geslaagde missie gingen we naar huis. Wachtend bij het verkeerslicht stonden we te midden van een groep racefietsers: helm op, fietskleding aan, klaar om snel weg te fietsen. Het werd groen, de racefietsers waren uiteraard meteen en natuurlijk snel weg. Het werkte inspirerend: mijn vier-jarige wou ook heel hard fietsen. “Ik heb ook een helm op!” En daar ging ze, heel hard trappend de brug over.
“Later als ik groot ben, dan fiets ik nog veel harder. Net zo hard als jij. En dan ga ik ook op een racefiets fietsen. Dan fiets ik nog harder dan jij!”
Prima meid, moet je vooral doen!
november 11th, 2011 at 18:37
wat leuk!!!
november 11th, 2011 at 22:26
Wacht maar…nog even en dan fietst ze je voorbij en dan moment komt eerder dan je denkt….!! Leuk!!
november 12th, 2011 at 09:18
Mmmm, ik moet ook nog een zwembroekje voor Mette gaan kopen…
Leuk om te zien hoe snel een kind van gedachten kan veranderen als je maar met de juiste argumenten komt