“Zo, dus jij dacht dat je wel zelf je fiets kon maken? Je bent vast beter in andere dingen.” Is dat een regelrechte belediging of is dat een insinuatie of? Maakt niet uit, hij heeft wel gelijk, want mijn remkabel van mijn stadsfiets was door mijn eigen stommiteit vanmorgen gebroken. Ik was immers zo eigenwijs om te denken dat ik wel even een een binnenband en buitenband zou kunnen verwisselen. Zo moeilijk is dat toch ook weer niet, zeker als het maar het voorwiel is. Losmaken, wiel eruit, band eraf, binnenband eraf, nieuwe binnenband erop, nieuwe buitenband er weer op, wiel weer vastdraaien en band oppompen. Simpel. Alleen was ik dus wel iets vergeten, dat de remkabel, of beter dat ene dingetje dat de remkabel vasthoudt weer op de juiste plaats te zetten. Gisteren heb ik er nog prima en zelfgenoegzaam op gefietst. “Ik kan het best, ook al was het dan met enige hulp. Van Bram”
Maar de werkelijkheid deed zich vanmorgen voor. Ik week uit, moest remmen en vervolgens had ik het idee dat er iets tussen mijn spaken zat. Dat idee klopte, het was mijn remkabel. En achteraf heb ik ongelooflijk veel geluk gehad, want met een remkabel die plotseling breekt, had ik een vreselijke smak kunnen maken. Dat gebeurde niet, het enige wat moest gebeuren was toch met hangende pootjes naar de fietsenmaker te gaan. In de verwachting dat ik mijn fiets voor tenminste twee dagen kwijt was, werd ik aangenaam verrast. Drie man personeel was bereid om mij meteen te helpen. Blijkbaar straalde ik of teveel de hulpeloze moeder uit, of gaf ik nog steeds het signaal af dat ik het zelf wel zou kunnen maken. En dat vond de fietsenmaker blijkbaar geen goed plan. Binnen een kwartier stond ik met een werkende remkabel weer buiten.
Toch handig dat verschillende mensen verschillende kwaliteiten hebben.