Ze zit achterop bij mij op de fiets. Ze vertelt me hoe we moeten rijden: dit is toch linksaf? En dit is toch rechtsaf? Waar gaat die meneer heen? Gaat die man rechtdoor of linksdoor? Als we de straat indraaien zien we papa staan. Wat een feest. De pret is compleet als ook de drie buurkinderen terug van vakantie blijken te zijn. Ze is blij. Ze rent, ze speelt en ze ziet de fiets van het vierjarige buurjongetje staan. ‘Mag ik daar op?’ ‘Ja hoor.’ Ze geeft me haar knuffel: ‘kun je die even vasthouden?’ Ze pakt de fiets, stapt op en fietst weg.
…
Ja, ze fietst weg.
Verbaasd ren ik uiteraard mee. Ik probeer haar zo soepel mogelijk, niet te strak, bij de schouders beet te houden. Mijn 15 jaar oude ervaringen van fietsles aan allochtone vrouwen komen boven.
Ze fietst!
Ze valt niet. Ze stuurt en we maken een bocht om terug te gaan. Drie blije en trotse jongens en een blij zusje rennen op haar af. Een trotse vader kijkt samen met net zo blije en trotse buren haar met bewondering en verbazing aan. Zij lacht en fietst! Dit is leuk, roept ze. Spontaan krijgen we het fietsje van onze buren. Dank! Voor hun vierjarige staat al een ander fietsje klaar in de schuur. Hij kan al fietsen, maar wil het nog niet altijd.
Ondertussen mijmer ik. Want dit is toch mooi? Dat een kind zomaar een fiets pakt en wegfietst, alsof het helemaal niet bijzonder is om te fietsen! Nee, natuurlijk niet. Van een driewieler stap je op een loopfiets en van een loopfiets stap je op de trapfiets. Want zo heet dat nu: de trapfiets.
Ze kan alleen nog niet remmen.
augustus 7th, 2010 at 08:47
Ja dat was echt super om te zien!!!
Maar uh ze moet niet te snel gaan want dan schuiven de fietsen niet meer door
Groet van de buuv
augustus 7th, 2010 at 14:07
misschien weet ik het nu eerder dan haar grootouders, waar we net vandaan komen, maarrrr… Wat Leuk, HOERA!
augustus 8th, 2010 at 09:34
Hahaha, het zit in de genen denk ik
augustus 9th, 2010 at 07:38
Ha, wat leuk! Wat zal de wereld voor haar ineens een stuk groter worden nu! En inderdaad: het zit vast in de genen.