In het sanitair van een camping volg ik met een half oor een dialoog tussen twee jonge vrouwen, meisjes nog. Het gaat over douchen en haren wassen. Niet zo heel boeiend, totdat ik hoor dat ze van mening zijn dat ze niet binnen 5 minuten hun haren kunnen wassen. Ik weet niet wat voor bos haar ze hebben. Ik weet wel dat ik 50 cent moet betalen om 5 minuten onder de douche te kunnen staan en dat ik dan helemaal schoon en gewassen ben.
Ik vind deze prijs-kwaliteit verhouding voor warm water redelijk prijzig. Maar het is blijkbaar nodig. Want ik hoor het ene meisje vertellen dat ze op een camping heeft gestaan waar ze zeven minuten onder de douche kon staan, dan twee minuten maar hoefde te wachten, om vervolgens weer zeven minuten onder de douche te gaan staan. Zonder dat het geld kostte. Ik ken dat systeem. Het is aangenaam. Je weet dat je douchetijd beperkt is, maar dat het warme water al verrekend is in het tarief voor een plaats op de camping.
De noodzaak om wel te moeten betalen voor het warme water dringt tot me door als het meisje, of jonge vrouw, vervolgens vrolijk vertelt dat ze toen drie keer onder de douche is gaan staan. Ja, denk ik. Door types als jij, die blijkbaar vinden dat je uren onder de douche moet staan en dit vanzelfsprekend vinden, moet ik dus betalen. Terwijl ik in drie minuten klaar kan zijn.
Het gaat mij er niet om dat, als je een mega bos haar hebt, je iets meer tijd nodig hebt om te wassen. Het gaat mij erom dat sommige mensen zich totaal niet bewust zijn van hun gedrag. Dat je blijkbaar niet in staat bent om je douchetijd te minimaliseren.
Daarom ben ik voorstander van een eerlijker betaalwijze voor het gebruik van warm water op bijvoorbeeld de camping: de keycard. Hierop staat een saldo en met dat saldo kun je douchen zo lang als je wilt. Is je saldo op, dan is het warme water op. Douche je kort, betaal je minder. En zo is dit systeem eerlijker voor iedereen.
Wie weet dat het dan tot die meisjes doordingt waar ze mee bezig zijn…